حمله ، سرور هر دو شريف را اسير كرد و آنان را در زندان قنفذه انداخت . اندكى بعد بركات بن جوداللَّه را آزاد كرد و شريف الفعر را هم به مكه فرا خواند . الفعر از يكى از امراى يمن استمداد كرد و او هم وى را از دست سپاه گرفت . شريف سرور به امام يمن نامه نوشته ، از او خواست تا شريف الفعر را به او بسپارد و در اين باره تهديد كرد . امام يمن دستور داد تا شريف را به سرور تحويل دهند . شريف بار ديگر او را زندانى كرد تا در همان زندان مرد . « 1 » شريف احمد در حملهء دوازدهم خود ، از خاندان حمود ( از اشراف آل بركات ) كمك گرفت و آنان نيز وى را كمك كردند تا انتقام خود را كه همان زندانى بود و به خاطر ناامن كردن راه‌ها و راهزنى قبايل به زندان افتاده بود ، بگيرند . شريف احمد بارها تلاش كرد تا با امراى حج مصرى و شامى ارتباط برقرار كرده ، از آنان بخواهد تا وى را عليه سرور حمايت كنند ، اما آنان از اين كار عذر خواستند و يكى از آنان گفت كه در اين بار به فرمان خاص نياز است . شريف احمد هفت سال به اين حملات خود ادامه داد كه نخستين آن اواخر سال 1186 و آخرين آنها در ميانهء سال 1193 بود كه طى آنان گرفتار مشقتى غير قابل وصف شد و خودش و برادرزاده‌اش چندان به لحاظ مالى و روحى دچار خسارت شدند كه اندازه نداشت . در اين مرتبه بود كه شريف احمد به اسارت و زندان مادام العمر درآمد ، چرا كه شريف سرور به محض آن كه در حملهء پانزدهم وى به مكه بر او دست يافت ، او و دو فرزندش را به زندان سپرد . زندان آنان در ينبع بود و از آنجا به زندان جده منتقل شدند . ابتدا يكى از فرزندانش در زندان مرد و سپس خود او در 20 ربيع الثانى سال 1195 درگذشت . فرزند دوم او به دنبال مرگ پدر از زندان آزاد شد و اين بعد از آن بود كه تعهدات زيادى از وى گرفته شد تا آرام باشد و سر به شورش بر ندارد و او هم به آنها عمل كرد . « 2 »

--> ( 1 ) . نسل عبداللَّه فعر ، امروزه در وادى ليه در جنوب طائف هستند . اما بنو جوداللَّه در شمال طائف سكونت دارند . ( 2 ) . تذييل شفاء الغرام . ( مؤلف شمارهء صفحه را ذكر نكرده است ) .